Na pocz\u0105tku lat 80., jeszcze w stanie wojennym \u2013 wtedy jako student UJ \u2013 dzia\u0142a\u0142 jako wyk\u0142adowca w podziemnym Lataj\u0105cym Uniwersytecie, zorganizowanym przez podziemn\u0105 NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d UJ \u2013 dla uczni\u00f3w, student\u00f3w i robotnik\u00f3w ca\u0142ej Polski po\u0142udniowej, w tym Krakowa. Publikowa\u0142 tak\u017ce w\u00f3wczas teksty o wolnej kulturze rosyjskiej w polskich czasopismach drugiego obiegu (krakowska \u201eArka\u201d i \u201eMiesi\u0119cznik Ma\u0142opolski\u201d), t\u0142umaczy\u0142 dla wydawnictw drugiego obiegu ksi\u0105\u017cki rosyjskich dysydent\u00f3w i emigrant\u00f3w z ZSRR (W\u0142adimir Bukowski: \u201eListy rosyjskiego podr\u00f3\u017cnika\u201d).<\/p>\n
W 1990\u20131992 r. kierowa\u0142 krakowskim Wydawnictwem Arka, wydaj\u0105c m.in. pierwsze tomy Biblioteczki Poet\u00f3w J\u0119zyka Angielskiego pod redakcj\u0105 i w przek\u0142adzie Stanis\u0142awa Bara\u0144czaka, Dyktatur\u0119 zdrady <\/i>Ryszarda Terleckiego, Ptasznika z Wilna<\/i> (o J\u00f3zefie Mackiewiczu) W\u0142odzimierza Boleckiego, Jak odbudowa\u0107 Rosj\u0119?<\/i> Aleksandra So\u0142\u017cenicyna, album Kazimierz Krakowski<\/i> Stanis\u0142awa Markowskiego. W okresie od 1986 r. do 1992 r. przebywa\u0142 w Niemczech (Freiburg im Breisgau, Monachium), w Szwajcarii (Genewa), we W\u0142oszech (Rzym) i we Francji (Pary\u017c) w ramach stypendi\u00f3w naukowych, w tym czasie i p\u00f3\u017aniej publikowa\u0142 teksty o kulturze rosyjskiej i jej zwi\u0105zkach z kultur\u0105 polsk\u0105 i europejsk\u0105 w naukowych czasopismach w Polsce (\u201eSlaviaOrientalis\u201d, \u201eZnak\u201d, \u201eEthos\u201d, \u201eRoczniki Humanistyczne KUL\u201d, \u201ePrzegl\u0105d Rusycystyczny\u201d) i w periodykach zagranicznych (\u201eCahiersduMonderusse et sovi\u00e9tique\u201d, \u201eStudies in East EuropeanThought\u201d). By\u0142 cz\u0142onkiem redakcji lub kolegi\u00f3w redakcyjnych czasopism: \u201eNowajaPolsza\u201d (1999\u20132019), \u201eEthos\u201d, \u201eNowa Europa Wschodnia\u201d. Od 1992 r. do dzi\u015b odwiedza regularnie Rosj\u0119 i Ukrain\u0119, przebywa\u0142 w o\u015brodkach naukowych Litwy, Estonii i Bia\u0142orusi, wyg\u0142asza\u0142 odczyty i wyk\u0142ady w uczelniach w Moskwie, Czerniowcach, Mi\u0144sku, Wilnie, Tallinie, Dauvgaupils, Genewa. Obecnie wchodzi w sk\u0142ad Komitetu Redakcyjnego kwartalnika naukowego \u201ePrzegl\u0105d Rusycystyczny\u201d, znajduj\u0105cego si\u0119 od 2020 na li\u015bcie Scopus. Cz\u0142onek Rady Naukowej Instytutu Jana Paw\u0142a II Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Komisji S\u0142owianoznawstwa Polskiej Akademii Nauk oraz Komisji Wschodnioeuropejskiej Polskiej Akademii Umiej\u0119tno\u015bci. Zrealizowa\u0142 trzy granty naukowe: \u201eOd Czernyszewskiego do So\u0142\u017cenicyna. Sp\u00f3r tradycji \u015aredniowiecza z dziedzictwem O\u015bwiecenia w tw\u00f3rczo\u015bci wybranych my\u015blicieli rosyjskich\u201d (1998), \u201eJan Pawe\u0142 II wobec Rosji i Ukrainy\u201d (2001), \u201eStara \u017cywa Ru\u015b. Kultura i dzieje\u201d (2014).<\/p>\n
W okresie od 2016 r. do 2020 r. wiceprzewodnicz\u0105cy Kolegium Rektor\u00f3w Szk\u00f3\u0142 Wy\u017cszych Krakowa, w okresie od 2016 r. do 2018 r. cz\u0142onek Rady Narodowego Kongresu Nauki, przygotowuj\u0105cej ostateczny projekt Prawa o Szkolnictwie wy\u017cszym i Nauce (Ustawa 2.0). Cz\u0142onek honorowy Stowarzyszenia Portius w Kro\u015bnie oraz Polskiego Towarzystwa Zielarzy i Fizjoterapeut\u00f3w w Kro\u015bnie.<\/p>\n
Od 2018 r. redaktor naczelny rocznika \u201eStudia Pigoniana\u201d przy KPU w Kro\u015bnie, od 2020 r. \u2013 kieruje uczelnianym Wydawnictwem Humanistycznym Pigonianum.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Na pocz\u0105tku lat 80., jeszcze w stanie wojennym \u2013 wtedy jako student UJ \u2013 dzia\u0142a\u0142 jako wyk\u0142adowca w podziemnym Lataj\u0105cym Uniwersytecie, zorganizowanym przez podziemn\u0105 NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d UJ \u2013 dla uczni\u00f3w, student\u00f3w i robotnik\u00f3w ca\u0142ej Polski po\u0142udniowej, w tym Krakowa. Publikowa\u0142 tak\u017ce w\u00f3wczas teksty o wolnej kulturze rosyjskiej w polskich czasopismach [\u2026] <\/p>\n