{"id":3432,"date":"2024-10-14T15:55:06","date_gmt":"2024-10-14T13:55:06","guid":{"rendered":"https:\/\/pans.krosno.pl\/dsdt\/?p=3432"},"modified":"2024-10-14T15:56:48","modified_gmt":"2024-10-14T13:56:48","slug":"3432-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pans.krosno.pl\/dsdt\/3432-2\/","title":{"rendered":"Nak\u0142adem Wydawnictwa Naukowego PIGONIANUM ukaza\u0142 si\u0119 nr 7 Rocznika \u201eStudia Pigoniana\u201d"},"content":{"rendered":"\n

Na okaza\u0142y tom sk\u0142ada sze\u015b\u0107 monograficznych artyku\u0142\u00f3w, jeden wywiad oraz jedno obszerne om\u00f3wienie ksi\u0105\u017cki.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Rocznik otwiera studium biograficzne prof. dr hab. Grzegorza Przebindy<\/strong> \u2013 filologa, rusycysty, profesora Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego oraz Pa\u0144stwowej Akademii Nauk Stosowanych w Kro\u015bnie, autora ponad 400 publikacji, w tym 12 ksi\u0105\u017cek na temat kultury i historii Rosji i Ukrainy, redaktora naczelnego Wydawnictwa Naukowego PIGONIANUM \u2013 zatytu\u0142owane: Oblicza Natalii Gorbaniewskiej<\/strong>, cz. 1, Lata w ZSRR (1936\u20131975<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Obszerny tekst stanowi pierwsz\u0105, jak dot\u0105d, pr\u00f3b\u0119 opisu biografii \u2013 poetki, t\u0142umaczki i niezwykle dzielnej obro\u0144czyni praw cz\u0142owieka \u2013 Natalii Gorbaniewskiej (1936\u20132013), jeszcze z lat przed emigracj\u0105 (do ko\u0144ca 1975), z uwzgl\u0119dnieniem jej najwa\u017cniejszej tw\u00f3rczo\u015bci poetyckiej, translatorskiej i publicystycznej. Przedstawiony zosta\u0142 zar\u00f3wno jej okres m\u0142odzie\u0144czy do 1956 roku, gdy dopiero dojrzewa\u0142a w sensie politycznym i tw\u00f3rczym, jak i lata po tym\u017ce roku 1956, w kt\u00f3rym Zwi\u0105zek Radziecki najecha\u0142 militarnie na pr\u00f3buj\u0105ce uwolni\u0107 si\u0119 z komunizmu W\u0119gry. W artykule podj\u0119ta zosta\u0142a tak\u017ce pr\u00f3ba opisu najbardziej znanego w politycznej biografii Gorbaniewskiej faktu, a mianowicie jej wyj\u015bcia wraz z si\u00f3demk\u0105 innych odwa\u017cnych ludzi 25 sierpnia 1968 roku na plac Czerwony w Moskwie, tym razem w prote\u015bcie przeciwko inwazji wojsk Uk\u0142adu Warszawskiego na Czechos\u0142owacj\u0119. Osobne partie tekstu po\u015bwi\u0119cone zosta\u0142y dzia\u0142alno\u015bci Gorbaniewskiej w ruchu dysydenckim w ZSRR od 1965 roku, a w szczeg\u00f3lno\u015bci za\u0142o\u017ceniu przez ni\u0105 i redagowaniu pierwszych dziesi\u0119ciu 10 numer\u00f3w czasopisma samizdatowego \u201eKronika Wydarze\u0144 Bie\u017c\u0105cych\u201d. Wa\u017cne miejsce w jej biografii zajmowa\u0142y jeszcze w latach sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych, a potem siedemdziesi\u0105tych owocne kontakty z kultur\u0105 literatur\u0105 polsk\u0105, kt\u00f3ra zacz\u0119\u0142a te\u017c t\u0142umaczy\u0107. W artykule opisany zosta\u0142 tak\u017ce s\u0105d nad Natali\u0105 Gorbaniewsk\u0105 \u2013 w Moskwie, w lipcu 1970 roku, a potem jej ponad dwuletni pobyt w moskiewskim wi\u0119zieniu na Butyrkach oraz w karnym szpitalu psychiatrycznym w Kazaniu. Studium ko\u0144czy konstatacja autora, \u017ce na wskro\u015b niezwyk\u0142y w sensie tw\u00f3rczym emigracyjny okres \u017cycia Gorbaniewskiej (1976\u20132013) wymaga opisu odr\u0119bnego.<\/p>\n\n\n\n

Dope\u0142nieniem biograficznego studium po\u015bwi\u0119conego Natalii Gorbaniewskiej jest wywiad z t\u0105 wybitn\u0105 poetk\u0105 i t\u0142umaczk\u0105, zatytu\u0142owany: Dzi\u0119ki czemu jeste\u015bmy lud\u017ami\u2026. Z Natali\u0105 Gorbaniewsk\u0105 rozmawia Grzegorz Przebinda<\/em><\/strong>, wywiad \u2013 co warto podkre\u015bli\u0107 \u2013 przeprowadzony przez prof. Przebind\u0119<\/strong> w Pary\u017cu, w lutym roku 1987, podczas pobytu Gorbaniewskiej na emigracji. Z rozlicznych w\u0105tk\u00f3w poruszonych w tym wywiadzie warto przytoczy\u0107 odpowied\u017a na jedno z postawionych tam pyta\u0144: Powiedz, Natalio, gdzie si\u0119 uczy\u0142a\u015b polskiego?<\/p>\n\n\n\n

Zacz\u0119\u0142am czyta\u0107 polskie gazety w 1956 roku \u2013 wtedy z prasy polskiej i jugos\u0142owia\u0144skiej mo\u017cna by\u0142o czerpa\u0107 jakie\u015b informacje. Po polsku czyta\u0142o mi si\u0119 \u0142atwiej, si\u0119gn\u0119\u0142am do czasopism. Wszyscy Polacy si\u0119 \u015bmiej\u0105, gdy m\u00f3wi\u0119 (a przy tym nie ja jedna), \u017ce uczy\u0142am si\u0119 polskiego z \u201ePrzekroju\u201d. Ale tak by\u0142o, bo w \u201ePrzekroju\u201d artyku\u0142y pisano prostym j\u0119zykiem i \u0142atwo si\u0119 to czyta\u0142o. Czyta\u0142am wi\u0119c \u201ePrzekr\u00f3j\u201d i \u201eFilm\u201d. Zajrza\u0142am do ksi\u0105\u017cek. Jeszcze na pocz\u0105tku pr\u00f3bowa\u0142am z podr\u0119cznika, ale by\u0142o to nudne. Dopiero potem, gdy umia\u0142am ju\u017c czyta\u0107 \u0142atwe teksty, wzi\u0119\u0142am podr\u0119cznik i przerobi\u0142am go w ci\u0105gu miesi\u0105ca, sprawdzaj\u0105c jakby swoje umiej\u0119tno\u015bci. A potem zdecydowa\u0142am, \u017ce mog\u0119 ju\u017c czyta\u0107 powa\u017cne ksi\u0105\u017cki. Jako pierwszy przeczyta\u0142am Popi\u00f3\u0142 i diament. M\u00f3wi\u0107 by\u0142o trudniej\u2026<\/p>\n\n\n\n

Artyku\u0142 dra Tadeusza \u0141opatkiewicza <\/strong>z Pa\u0144stwowej Akademii Nauk Stosowanych w Kro\u015bnie \u2013 etnografa i zabytkoznawcy, przede wszystkim za\u015b cenionego wyspianologa, zatytu\u0142owany: Rysunki<\/em><\/strong> chrzcielnic i kropielnic w inwentaryzacyjnym dorobku Stanis\u0142awa Wyspia\u0144skiego<\/em><\/strong>,przedstawia szczeg\u00f3\u0142owe i bardzo dobrze przez autora udokumentowane okoliczno\u015bci zwi\u0105zane z dwoma wakacyjnymi pobytami Wyspia\u0144skiego.W miesi\u0105cach letnich 1888 oraz 1889 roku Stanis\u0142aw Wyspia\u0144ski odby\u0142 dwie naukowo-artystyczne wycieczki, kierowane przez W\u0142adys\u0142awa \u0141uszczkiewicza, po\u015bwi\u0119cone badaniom oraz rysunkowej inwentaryzacji napotkanych zabytk\u00f3w. Pierwszy z wyjazd\u00f3w, dwutygodniowy, obejmowa\u0142 tereny Opoczy\u0144skiego, drugi \u2013 znacznie d\u0142u\u017cszy, bo czterdziestodwudniowy \u2013 koncentrowa\u0142 si\u0119 na zabytkach S\u0105decczyzny, Gorlickiego, Grybowskiego i Tarnowskiego. Po\u015br\u00f3d setek przywiezionych przez Stanis\u0142awa Wyspia\u0144skiego do Krakowa szkic\u00f3w terenowych uwag\u0119 zwraca niezwykle warto\u015bciowy zbi\u00f3r rysunk\u00f3w inwentaryzacyjnych zabytkowych chrzcielnic oraz kropielnic, najcz\u0119\u015bciej kamiennych, pochodz\u0105cych z XV oraz XVI wieku. Rysunki te w nik\u0142ej cz\u0119\u015bci wykorzystane zosta\u0142y nast\u0119pnie w publikacjach krakowskiego konserwatora zabytk\u00f3w Stanis\u0142awa Tomkowicza, inicjatora obu wycieczek, autora pionierskich inwentarzy zabytk\u00f3w jego okr\u0119gu konserwatorskiego (powiaty kro\u015bnie\u0144ski, jasielski, s\u0105decki, limanowski i nowotarski) oraz bardzo wczesnego artyku\u0142u monograficznego po\u015bwi\u0119conego chrzcielnicom z okolic Nowego S\u0105cza oraz Gorlic. Na skutek skomplikowanych los\u00f3w, jakie sta\u0142y si\u0119 udzia\u0142em szkicownik\u00f3w terenowych Wyspia\u0144skiego w XX wieku, wykonane przez niego rysunki 22 chrzcielnic i 14 kropielnic opublikowane zosta\u0142y drukiem dopiero ponad 130 lat od sporz\u0105dzenia. Zaprezentowany tekst monograficzny sumuje zgromadzon\u0105 wiedz\u0119 o tych rysunkach, ukazuj\u0105c kulisy ich sp\u00f3\u017anionej recepcji na gruncie polskiej historii sztuki.<\/p>\n\n\n\n

Historyczno-artystyczne studium dra hab. Piotra \u0141opatkiewicza,<\/strong> prof. Pa\u0144stwowej Akademii Nauk Stosowanych w Kro\u015bnie \u2013 historyka sztuki, specjalisty w zakresie malarstwa \u015bredniowiecznego, cenionego znawcy \u015bredniowiecznej architektury sakralnej, zatytu\u0142owane: Kr\u00f3lowa Zofia Holsza\u0144ska a drewniana architektura ko\u015bcielna po\u0142owy XV wieku w ziemi sanockiej<\/em><\/strong>, przygotowane zosta\u0142o nieprzypadkowo w sze\u015b\u0107setn\u0105 rocznic\u0119 koronacji ostatniej \u017cony W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y. Do\u015b\u0107 dobrze udokumentowane \u017ar\u00f3d\u0142owo pobyty kr\u00f3lowej Zofii Holsza\u0144skiej w Sanoku (ale i w Kro\u015bnie), szczeg\u00f3lnie po \u015bmierci W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y (zw\u0142aszcza w latach 1435\u20131461), zaowocowa\u0142y nawi\u0105zaniem do\u015b\u0107 bliskich kontakt\u00f3w ze szlacht\u0105 ziemi sanockiej. Wielu przedstawicieli \u015bredniej szlachty pojawia si\u0119 w otoczeniu monarchini na zamku sanockim, udziela jej po\u017cyczek finansowych, czyni starania o nadania i urz\u0119dy ziemskie.<\/p>\n\n\n\n

G\u0142\u00f3wnym celem artyku\u0142u sta\u0142a si\u0119 pr\u00f3ba wykazania, \u017ce dynamiczna akcja budowlana w zakresie drewnianej architektury ko\u015bcielnej w zachodniej cz\u0119\u015bci ziemi sanockiej, podj\u0119ta zw\u0142aszcza w pi\u0105tej i sz\u00f3stej dekadzie wieku XV, mog\u0142a by\u0107 inspirowana przez rezyduj\u0105c\u0105 w tym czasie w Sanoku kr\u00f3low\u0105 Zofi\u0119 Holsza\u0144sk\u0105. Po\u015br\u00f3d fundator\u00f3w \u015bwi\u0105ty\u0144 z tego czasu wskaza\u0107 mo\u017cna g\u0142\u00f3wnie osoby z bliskiego otoczenia tej monarchini, przede wszystkim biskupa przemyskiego Piotra Chrz\u0105stowskiego oraz powi\u0105zanych z kr\u00f3low\u0105 licznymi wi\u0119zami zale\u017cno\u015bci przedstawicieli zamo\u017cnego rycerstwa, sprawuj\u0105cych w ziemi sanockiej urz\u0119dy ziemskie. By\u0107 mo\u017ce kluczow\u0105 rol\u0119 w tych fundacjach architektonicznych odgrywa\u0142 \u00f3wczesny starosta sanocki Miko\u0142aj Pieni\u0105\u017cek z Witowic. W dzia\u0142aniach tych wspierali kr\u00f3low\u0105 przedstawiciele zamo\u017cnego rycerstwa ziemi sanockiej, tacy jak: Piotr Smolicki, Henryk Kamienicki, Jerzy Humnicki oraz bracia Jakub i Jan z Kobylan. Jaki by\u0142 rzeczywisty udzia\u0142 kr\u00f3lowej w tych przedsi\u0119wzi\u0119ciach \u2013 nie spos\u00f3b dzi\u015b udowodni\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Bez w\u0105tpienia kluczow\u0105 rol\u0119 w tych fundacjach architektonicznych odegra\u0142o r\u00f3wnie\u017c Krosno \u2013 najwi\u0119kszy i najbardziej rozwini\u0119ty o\u015brodek miejski ziemi sanockiej, w kt\u00f3rym lokalizowa\u0107 nale\u017cy funkcjonowanie wyspecjalizowanych warsztat\u00f3w architektonicznych, specjalizuj\u0105cych si\u0119 w budowlach wznoszonych z drewna. To z Krosna pochodzili rzemie\u015blnicy odpowiedzialni za budow\u0119 ko\u015bcio\u0142\u00f3w w pobliskim Domaradzu, Haczowie, Targowiskach, Iwoniczu, R\u00f3wnem czy Lubatowej. Na zapleczu kro\u015bnie\u0144skiego m\u0142yna, stanowi\u0105cego (jak wiemy) w\u0142asno\u015b\u0107 kr\u00f3lowej Zofii, funkcjonowa\u0142o w po\u0142owie XV wieku bardzo dobrze zorganizowane przedsi\u0119biorstwo zajmuj\u0105ce si\u0119 specjalistyczn\u0105 obr\u00f3bk\u0105 drewna, wyposa\u017cone w pi\u0142\u0119 traczn\u0105 oraz stanowiska do ostrzenia narz\u0119dzi ciesielskich.<\/p>\n\n\n\n

Spostrze\u017cenie o roli sanockiego dworu kr\u00f3lowej w inspirowaniu i zainicjowaniu akcji budowlanej w zakresie drewnianej architektury sakralnej na terenie ziemi sanockiej, sformu\u0142owane na tym miejscu po raz pierwszy, wydaje si\u0119 by\u0107 do\u015b\u0107 zasadne, cho\u0107 z pewno\u015bci\u0105 wymaga\u0107 b\u0119dzie w przysz\u0142o\u015bci jeszcze dalszych bada\u0144.<\/p>\n\n\n\n

Artyku\u0142 prof. dra hab. Stanis\u0142awa Koziary \u2013 <\/strong>j\u0119zykoznawcy, polonisty, kierownika Katedry Lingwistyki Kulturowej i Komunikacji Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, zatytu\u0142owany:Calizna<\/strong>. Z osobliwo\u015bci idiolektu Stanis\u0142awa Pigonia (na materiale pami\u0119tnika Z Komborni w \u015bwiat<\/em><\/strong>, jest pr\u00f3b\u0105 zwr\u00f3cenia uwagi na charakterystyczne w\u0142a\u015bciwo\u015bci j\u0119zyka pism Stanis\u0142awa Pigonia \u2013 wybitnego historyka literatury i zarazem pisarza tw\u00f3rczo odwo\u0142uj\u0105cego si\u0119 do ludowych zasob\u00f3w polszczyzny. Opracowanie ma charakter mikroanalizy, polegaj\u0105cej na prze\u015bledzeniu rodzaju oraz statusu semantycznego wybranych jednostek leksykalnych w tek\u015bcie wspomnieniowego utworu Stanis\u0142awa Pigonia Z Komborni w \u015bwiat, powszechnie uwa\u017canego za klasyczny gatunek polskiej literatury pami\u0119tnikarskiej. Obiektem szczeg\u00f3\u0142owej prezentacji i analizy autor artyku\u0142u uczyni\u0142 pojedynczy leksem calizna, kt\u00f3rego obecno\u015b\u0107 w tw\u00f3rczo\u015bci memuarystycznej Stanis\u0142awa Pigonia po\u015brednio wskazuje na o wiele szerzej poj\u0119te w\u0142a\u015bciwo\u015bci jego j\u0119zyka i warsztatu pisarskiego. W ko\u0144cowej cz\u0119\u015bci opracowania znalaz\u0142y si\u0119 tak\u017ce zarysowo uj\u0119te wytyczne wychodz\u0105ce naprzeciw potrzebie bardziej ca\u0142o\u015bciowego opisu idiolektu Pigonia \u2013 uczonego i pisarza.<\/p>\n\n\n\n

Motywem przewodnim artyku\u0142u dra Wojciecha Krukara<\/strong> \u2013 geografa, kartografa, specjalisty w zakresie nazewnictwa terenowego Karpat, adiunkta w Pa\u0144stwowej Akademii Nauk Stosowanych w Kro\u015bnie, zatytu\u0142owanego: Najstarsze nazwy wodne i utworzone na ich bazie toponimy Bieszczad\u00f3w Zachodnich i Beskidu Niskiego<\/em><\/strong>, sta\u0142a si\u0119 szczeg\u00f3lna relacja nazw rzek karpackich do okre\u015ble\u0144 sygnuj\u0105cych ich obszary \u017ar\u00f3dliskowe we wczesnym etapie rozwoju osadnictwa. Punktem wyj\u015bcia jest rzeka Wis\u0142ok i \u015bredniowieczna nazwa jej g\u00f3rnej zlewni \u2013 Wysloczkie. Uchwycone tu prawid\u0142owo\u015bci daj\u0105 si\u0119 zauwa\u017cy\u0107 tak\u017ce w dorzeczach Os\u0142awy, Hoczewki, Solinki i Sanu w Bieszczadach Zachodnich oraz Jasio\u0142ki i Ropy w Beskidzie Niskim, a tak\u017ce w dolinach wielu mniejszych ciek\u00f3w. Cz\u0119\u015b\u0107 pierwotnych nazw g\u00f3rskich zlewni zapisana zosta\u0142a w nazwach p\u00f3\u017aniej powsta\u0142ych miejscowo\u015bci, np. Wis\u0142oczek, Huczwice, Sianki, Ropki, a niekt\u00f3re w nazwach terenowych, np. Tarnawki, \u017berniczki, Twory\u0144czyki. Szczeg\u00f3lnie trudne by\u0142o ustalenie tych ostatnich korelat\u00f3w, gdy\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich po powojennych wysiedleniach ludno\u015bci zosta\u0142a zapomniana. Baz\u0119 materia\u0142ow\u0105 artyku\u0142u stanowi\u0105 zebrane tu przez autora dane toponimiczne (ok. 12 tys. nazw), w tym kilkaset hydronim\u00f3w, uzyskane od miejscowej ludno\u015bci drog\u0105 wywiad\u00f3w. Materia\u0142 por\u00f3wnawczy pochodzi z prac historycznych, g\u0142\u00f3wnie Adama Fastnachta oraz archiwalnych map badanego obszaru.<\/p>\n\n\n\n

Tekst dra Dzmitrya Kliabanaua<\/strong> \u2013 literaturoznawcy i kulturoznawcy, adiunkta w Katedrze Kultury S\u0142owian Wschodnich Instytutu Filologii Wschodnios\u0142owia\u0144skiej Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie, autora publikacji naukowych (w j\u0119zyku bia\u0142oruskim, rosyjskim, polskim i w\u0142oskim) w zakresie historii i teorii literatury, wsp\u00f3\u0142czesnej literatury bia\u0142oruskiej i rosyjskiej oraz kulturoznawstwa \u2013 zatytu\u0142owany: Deprawacja, brzydota i jurodztwo w powie\u015bci \u201ePowr\u00f3t do Ostroga\u201d Saszy Filipenko<\/strong>, podejmuje zagadnienie deformacji i brzydoty, jeden z kluczowych problem\u00f3w w powie\u015bci Powr\u00f3t do Ostroga, rozpatrywany przez Sasz\u0119 Filipenk\u0119 na p\u0142aszczy\u017anie fizyczno\u015bci\/cielesno\u015bci, jak i na p\u0142aszczy\u017anie metafizycznej \u2013 na przyk\u0142adzie los\u00f3w wychowank\u00f3w sieroci\u0144ca w Ostrogu, ma\u0142ego prowincjonalnego miasta na rosyjskiej P\u00f3\u0142nocy. W trawionej wszechogarniaj\u0105c\u0105 wyuczon\u0105 bezradno\u015bci\u0105 rzeczywisto\u015bci Ostroga rola \u201edziwaka \u2013 plugawcy \u2013 jurodziwego\u201d przypada Piotrowi Paw\u0142owowi, niegdysiejszemu wychowankowi sieroci\u0144ca, cz\u0142owiekowi o wielkiej wra\u017cliwo\u015bci, nadzwyczajnej moralno\u015bci, twardo przekonanemu o konieczno\u015bci dzia\u0142ania na rzecz bli\u017aniego i ca\u0142ego spo\u0142ecze\u0144stwa. Obraz \u201esaloity\u201d Paw\u0142owa pod wieloma wzgl\u0119dami stanowi aluzj\u0119 do postaci Myszkina z powie\u015bci Idiota Fiodora Dostojewskiego.<\/p>\n\n\n\n

Jak dowodzi autor artyku\u0142u, analizuj\u0105c przedstawion\u0105 w powie\u015bci Filipienki problematyk\u0119 deformuj\u0105cego, destrukcyjnego wp\u0142ywu systemu pa\u0144stwa autorytarno-totalitarnego na dzieci i ich dalsze losy, mo\u017cna doj\u015b\u0107 do wniosku o zawarciu w utworze aluzji do fragment\u00f3w powie\u015bci Cz\u0142owiek \u015bmiechu Wiktora Hugo, w kt\u00f3rych pisarz pochyla si\u0119 nad kwesti\u0105 celowego oszpecania i okaleczania dziecka. Obaj romani\u015bci zgodni co do spo\u0142ecznego zdiagnozowania problemu: dziecko jest zabawk\u0105 w r\u0119kach systemu, poni\u017canie go i pozbawienie podstawowych praw i wolno\u015bci prowadzi do utraty przeze\u0144 podmiotowo\u015bci, obdarcia z cz\u0142owiecze\u0144stwa, powstawania trwa\u0142ego kalectwa \u2013 emocjonalnego, mentalnego i duchowego. Dotyczy to nie tylko jednostki, ale i ca\u0142ego spo\u0142ecze\u0144stwa, czyli w przypadku Powrotu do Ostroga \u2013 spo\u0142ecze\u0144stwa postsowieckiej Rosji.<\/p>\n\n\n\n

Tom zamyka tekst dra hab. Aleksandra Wawrzy\u0144czaka,<\/strong> prof. Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego, pracownika Katedry Kultury S\u0142owian Wschodnich Instytutu Filologii Wschodnios\u0142owia\u0144skiej Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego, autora dw\u00f3ch monografii i kilkudziesi\u0119ciu artyku\u0142\u00f3w po\u015bwi\u0119conych literaturze i kulturze rosyjskiej XX i XXI wieku, zatytu\u0142owany: Ho\u0142d dla bohaterskiej Ukrainy, drogowskaz dla rusycystyki.<\/em><\/strong> Refleksje na temat ksi\u0105\u017cki Grzegorza Przebindy<\/em> \u201eOstatnia wojna Putina. Rozprawa filologa z Rosj\u0105\u201d<\/em><\/strong>. <\/em>W artykule zosta\u0142a om\u00f3wiona najnowsza ksi\u0105\u017cka polskiego filologa, rusycysty i historyka idei Grzegorza Przebindy zatytu\u0142owana Ostatnia wojna Putina. Rozprawa filologa z Rosj\u0105<\/em>. Trzon tej pozycji stanowi Dziennik pierwszego roku wojny b\u0119d\u0105cy intelektualn\u0105 refleksj\u0105 nad rozpocz\u0119t\u0105 przez Federacj\u0119 Rosyjsk\u0105 wojn\u0105 przeciwko Ukrainie. Na tle bie\u017c\u0105cych wydarze\u0144, odnotowuj\u0105c i pi\u0119tnuj\u0105c rosyjskie zbrodnie wojenne, autor ksi\u0105\u017cki snuje rozwa\u017cania na temat historii, kultury oraz literatury rosyjskiej, pokazuj\u0105c nie tylko historyczne i kulturowe \u017ar\u00f3d\u0142a rosyjskiego imperializmu, ale tak\u017ce bogate dziedzictwo walki rosyjskiej inteligencji z kolejnymi represyjnymi re\u017cimami w najwi\u0119kszym geograficznie pa\u0144stwie \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n

Jak podnosi autor w ko\u0144cowej cz\u0119\u015bci swego artyku\u0142u, ksi\u0105\u017cka Przebindy to nie tylko rozprawa z rosyjskimi imperialnymi mitami, ale te\u017c ho\u0142d dla walcz\u0105cego o przetrwanie narodu ukrai\u0144skiego i tych nielicznych Rosjan, kt\u00f3rzy aktywnie, mimo gro\u017c\u0105cych im represji protestuj\u0105 przeciwko wojnie. To tak\u017ce ksi\u0105\u017cka wyznaczaj\u0105ca szereg kierunk\u00f3w przysz\u0142ych bada\u0144 naukowych dla mi\u0119dzynarodowej spo\u0142eczno\u015bci rusycystycznej.<\/p>\n\n\n\n

dr hab. Piotr \u0141opatkiewicz, prof. PANS<\/strong>
zast\u0119pca redaktora naczelnego Rocznika \u201eStudia Pigoniana\u201d<\/p>\n\n\n\n

ISSN 2657-3261<\/p>\n\n\n\n

ISBN 978-83-64457-91-3<\/p>\n\n\n\n

Komitet Redakcyjny rocznika \u201eStudia Piogoniana\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n

PROF. DR HAB. GRZEGORZ PRZEBINDA \u2013 redaktor naczelny<\/p>\n\n\n\n

DR HAB. PIOTR \u0141OPATKIEWICZ \u2013 zast\u0119pca redaktora naczelnego<\/p>\n\n\n\n

DR TADEUSZ \u0141OPATKIEWICZ \u2013 sekretarz redakcji<\/p>\n\n\n\n

DR LEOKADIA STYRCZ-PRZEBINDA<\/p>\n\n\n\n

DR JOANNA ZIOBRO<\/p>\n\n\n\n

MGR FRANCISZEK TERESZKIEWICZ<\/p>\n\n\n\n

Redakcja j\u0119zykowa i techniczna<\/strong><\/p>\n\n\n\n

DR TADEUSZ \u0141OPATKIEWICZ<\/p>\n\n\n\n

Opieka j\u0119zykowa angielska<\/strong><\/p>\n\n\n\n

DR JOANNA ZIOBRO<\/p>\n\n\n\n

Recenzenci tomu<\/strong><\/p>\n\n\n\n

PROF. DR HAB. PIOTR FAST<\/p>\n\n\n\n

PROF. DR HAB. FRANCISZEK LE\u015aNIAK<\/p>\n\n\n\n

PROF. DR HAB. KAZIMIERZ SIKORA<\/p>\n\n\n\n

DR HAB. BO\u017bENA CZWOJDRAK<\/p>\n\n\n\n

DR HAB. BARTOSZ OSIEWICZ<\/p>\n\n\n\n

DR HAB. ROBERT S\u0141ABCZY\u0143SKI<\/p>\n\n\n\n

Adres redakcji<\/strong>
\u201eStudia Pigoniana\u201d<\/p>\n\n\n\n

Rocznik Pa\u0144stwowej Akademii Nauk Stosowanych w Kro\u015bnie
Wydawnictwo Naukowe PIGONIANUM
Rynek 1, 38-400 Krosno<\/p>\n\n\n\n

Numery Rocznika \u201eStudia Pigoniania\u201d dost\u0119pne s\u0105 w renomowanych bazach indeksacyjnych i repozytoriach publikacji naukowych:<\/p>\n\n\n\n